Inmiddels op aarde

Roman over jeugdig elan, grote verwachtingen - en de onvermijdelijke desillusies


De elf jongens die in april 1958 op het Dürer Gymnasium eindexamen doen, gaan stuk voor stuk een schitterende toekomst tegemoet. Briljant als ze elk op hun eigen wijze zijn, gaan ze alle elf naar de universiteit. Hun carrières nemen een hoge vlucht, maar uiteindelijk plegen ze allemaal zelfmoord, of iets wat daarop lijkt. Iedereen gaat naar de maan.

Inmiddels op aarde is een existentiële roman over noodlot en ambitie, maar ook een lofzang op de klassieke humaniora en de verwerving van een ouderwetse eruditie.






Een paar bladzijden lezen uit dit boek?

 

Genomineerd voor de Zeeuwse Boekenprijs 2014

 
 


Paul Verhuyck weet opnieuw dit romantisch-meewarig verhaal een vrijzinnige vrolijkheid mee te geven en een onmiskenbare melancholische ondertoon. De vaart van de vertelling, de humoristische overdrijving en zelfspot, de vertedering om al het vergane enthousiasme (“was het diversiteit in de eendracht of eendracht in diversiteit?”) verraden een eigen en herkenbare toon. Ik schrijf het met enige aarzeling, maar zou Paul Verhuyck toch niet een onderschatte schrijver zijn?

Johan de Haes, cobra.be

Fraaie formuleringen en weemoedige herinneringen.

Mieke van der Weij

Een mooi leesavontuur, een fantasierijk boek vol literaire en andere verwijzingen.

literairnederland.nl

Een boeiende blik op een schooltijd die lichtjaren van ons verwijderd lijkt.

Haarlems Dagblad

Verhuyck is cynisch, filosofisch, geestig, melancholiek soms, maar bovenal speels en spitsvondig. Het schrijfplezier glanst je op elke pagina tegemoet: hij is een voortreffelijk stilist die de intertekstualiteit niet schuwt.

NBD Biblion

Zonder al te veel pretentie en met gevoel voor humor stelt Verhuyck existentiële vragen.

Recensieweb

Waarschijnlijk een van de betere romans die de laatste tijd verschenen zijn.

Inktspat

Verhuyck bewijst zich andermaal als een belezen en begenadigd schrijver die een groter publiek verdient.

PZC